
«Ποιος είναι ο αναλυτής; Αυτός που ερμηνεύει, εκμεταλλευόμενος τη μεταβίβαση; Αυτός που αναλύει τη μεταβίβαση ως αντίσταση; Ή αυτός που επιβάλλει τη δική του ιδέα περί πραγματικότητας;» J. Lacan, Ecrits, 592/232
Ατομική Ψυχοθεραπεία Ενηλίκων
Πρόκειται για ένα χώρο που προσφέρει στο υποκείμενο τη δυνατότητα να ακούσει τη δυσφορία του, διατηρώντας την απαραίτητη απόσταση, για να εξερευνήσει, με αποφασιστικότητα, τη σχέση που το συνδέει με τις συγκρούσεις, τις δυσκολίες, τους φόβους, τους πόνους και άλλες «ασθένειες» που ο πολιτισμός, ο έρωτας, η οικογένεια, η εργασία, κλπ. φέρνουν στο δρόμο του. Μέσα από την παροχή ενός πλαισίου σταθερότητας το άτομο ξεκινά ένα εσωτερικό ταξίδι, προκειμένου να βρει το δικό του τρόπο να ζει, πιο αυθεντικό και με μεγαλύτερη ικανοποίηση, αποκτώντας πρόσβαση στην αλήθεια της επιθυμίας του.
Ψυχοθεραπεία Παιδιών και Εφήβων
Η οδύνη δεν είναι μια εμπειρία ξένη προς τα παιδιά. Μη όντας σε θέση να μιλήσουν για τις τραυματικές τους εμπειρίες και να εκφράσουν τα βαθύτερα συναισθήματά τους, λόγω του πόνου που θα επέφερε κάτι τέτοιο, συχνά παρουσιάζουν σωματικά ή/και συμπεριφορικά συμπτώματα. Αυτά, συνήθως, αποτελούν τον βασικό λόγο ανησυχίας και παραπομπής σε ειδικούς. Μέσω του παιχνιδιού και του σχεδίου, τα κύρια εργαλεία στη διάθεση του θεραπευτή και του παιδιού για τη διαπραγμάτευση συναισθημάτων και την αναπαράσταση τραυματικών εμπειριών, παρέχεται η συναισθηματική εμπειρία για να αντιμετωπιστεί το παιδί ως υποκείμενο και ανοίγεται ο δρόμος για τη δημιουργία νοήματος στο αρχικά χωρίς νόημα σύμπτωμα.
Συμβουλευτική γονέων
Η ψυχαναλυτικά εμπνευσμένη εργασία με τους γονείς έγκειται στην αναγνώριση των ασυνείδητων διαστάσεων της σχέσης γονέα-παιδιού μέσα στην ευρύτερη δυναμική της οικογένειας. Οι γονείς πολλές φορές κατακλύζονται από έντονα συναισθήματα και ενδέχεται να παρερμηνεύουν την ψυχική κατάσταση του παιδιού σε συνάρτηση με τις δικές τους πρώιμες εμπειρίες. Επιπλέον, εξωτερικές πιέσεις, όπως η οικονομική δυσπραγία και αβεβαιότητα, δεν αφήνουν χώρο στο νου των γονέων να σκεφτούν για τις δυσκολίες του γονεϊκού τους ρόλου και για τις ανάγκες των παιδιών τους. Μέσα από την παροχή ενός υποστηρικτικού χώρου και τη δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης και κατανόησης δίνεται η δυνατότητα στους γονείς να ανακτήσουν την ικανότητα τους να σκέφτονται για το παιδί τους, για τον εαυτό τους και για τη μεταξύ τους σχέση, αποσυνδέοντας τις αναπαραστάσεις του παρελθόντος από τις παρούσες σχέσεις και επανασυνδέοντας τες με την αρχική πηγή τους.
Ο αναλυτής δεν ζητά από το υποκείμενο ούτε να καλυτερεύσει ούτε να γίνει φυσιολογικό. Ο αναλυτής δεν απαιτεί τίποτε, δεν επιβάλλει τίποτε. Παρίσταται προκειμένου το υποκείμενο να αποκτήσει ενδεχομένως πρόσβαση στην αλήθεια της επιθυμίας του, της δικής του επιθυμίας, και όχι για να ανταποκριθεί ενδεχομένως στο αίτημα του Άλλου»
Anny Cordié, Las cancres n´existent pas